ไฝระหว่างนิ้วเท้า: มักถูกมองข้าม บางครั้งน่ากังวล

หลายปัจจัยรวมกันทำให้ช่องว่างระหว่างนิ้วเท้าได้รับความสนใจน้อย:

ไม่มองเห็นโดยไม่ยกนิ้วเท้าแยกออก

สภาพแวดล้อมอบอุ่นและชื้นเกี่ยวข้องกับการติดเชื้อรา ดังนั้นเม็ดสีใด ๆ มักถูกมองว่าเป็นเชื้อรา

คนไม่ได้ตรวจบริเวณนี้ตามธรรมชาติระหว่างกิจกรรมประจำ

แพทย์ผิวหนังอาจตรวจบริเวณนี้น้อยลงในการตรวจปกติเว้นแต่จะถูกกระตุ้น

ผลลัพธ์: รอยโรคในช่องว่างระหว่างนิ้วเท้ามักถูกสังเกตเห็นเมื่อมีอาการ เป็นแผล หรือใหญ่แล้ว การตรวจพบเร็วต้องการความสนใจที่ชัดเจนต่อบริเวณนี้ระหว่างการตรวจตนเองรายเดือน

สิ่งที่พบบ่อยและไม่อันตราย:

ไฝที่ไม่อันตราย เช่นเดียวกับที่อื่น ๆ - แบนหรือนูน น้ำตาล คงที่ พบไม่บ่อยในตำแหน่งนี้กว่าผิวที่มองเห็นมากกว่าแต่เป็นไปได้

เม็ดสีจากเชื้อรา (tinea pedis) ปื้นน้ำตาล แดง หรือเข้มเกี่ยวข้องกับการลอก คัน หรือการเปื่อยยุ่ย มักหายด้วยการรักษาเชื้อรา

เม็ดสีหลังการอักเสบ หลังตุ่มน้ำจากการเสียดสี ฮ่องกงฟุตกำเริบ หรือแผลที่หาย

ปื้นจากการเสียดสี การเข้มขึ้นจากแรงกดรองเท้าเรื้อรังหรือกิจกรรมกีฬา

การเปื่อยยุ่ยพร้อมการเปลี่ยนสี ลักษณะสีขาวหรือเทาจากความชื้นที่ยาวนาน มักมีการติดเชื้อรา มักกลับคืนได้

การแยกแยะสิ่งเหล่านี้จาก ALM มักต้องการการตรวจของแพทย์ผิวหนัง - ความแตกต่างทางสายตาอาจละเอียดอ่อน และตำแหน่งทำให้การประเมินซับซ้อน

ALM ช่องว่างระหว่างนิ้วเท้าพบไม่บ่อยแต่มีรายงาน สามารถนำเสนอเป็น:

ปื้นหรือแถบที่มีเม็ดสีในช่องว่างระหว่างนิ้วเท้า

ก้อนหรือรอยโรคนูนที่มีเม็ดสีที่ไม่คล้ายภาวะที่ไม่อันตรายใด ๆ

แผลที่ไม่หายหรือแผลที่เข้าใจผิดว่าเป็นการเปื่อยยุ่ยจากเชื้อราที่ไม่ตอบสนองต่อยาต้านเชื้อรา

เม็ดสีหลายสีพร้อมขอบไม่เรียบ

ตัวแยกแยะหลักจากการติดเชื้อรา:

การติดเชื้อรามักคัน มีกลิ่น ลอก หรือมีการเปื่อยยุ่ยสีขาว

รอยโรค ALM มักไม่คัน ไม่มีการเปื่อยยุ่ยสีขาว และไม่ตอบสนองต่อการรักษาเชื้อรา

หาก 'การติดเชื้อรา' ระหว่างนิ้วเท้าไม่ตอบสนองต่อการรักษาต้านเชื้อรามาตรฐานใน 4-8 สัปดาห์ ควรตรวจชิ้นเนื้อเพื่อแยก ALM ออก สิ่งนี้สำคัญเป็นพิเศษหากช่องว่างที่ได้รับผลกระทบดูมีเม็ดสีในแบบที่แตกต่างจากปื้นเชื้อราทั่วไป

ภายใน 2-4 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

ปื้นที่มีเม็ดสีใหม่ระหว่างนิ้วเท้าใน 6-12 เดือนที่ผ่านมา

รอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องว่างที่กำลังโตหรือเปลี่ยนแปลง

ขอบไม่เรียบ หลายสี

'การติดเชื้อรา' ที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาต้านเชื้อราใน 6-8 สัปดาห์

เม็ดสีช่องว่างที่คงอยู่โดยไม่มีอาการเชื้อราที่เกี่ยวข้อง (ไม่คัน ไม่ลอก)

ภายใน 1-2 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

แผลหรือแผลที่ไม่หายในช่องว่าง

รอยโรคเลือดออกหรือมีน้ำเหลือง

แถบเข้มชัดเจนที่ขยายจากช่องว่างไปสู่นิ้วเท้าหรือฝ่าเท้า

ประวัติส่วนตัวของมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา

การตรวจตนเองรายเดือนควรรวมแต่ละช่องว่าง:

นั่งลง ยกแต่ละนิ้วเท้าและมองช่องว่างระหว่างนั้นกับนิ้วถัดไป ใช้แสงสว่าง (ไฟฉายโทรศัพท์ใช้ได้)

ตรวจทั้งสองเท้า ทั้ง 8 ช่องว่าง (4 ในแต่ละเท้า)

มองหาเม็ดสีที่ไม่ได้อยู่ที่นั่นมาก่อน ปื้นที่เปลี่ยนแปลง หรือสิ่งที่ดูผิดปกติ

เช็ดช่องว่างให้แห้งสนิทหลังอาบน้ำ - ความชื้นระยะยาวส่งเสริมทั้งการติดเชื้อราและทำให้ประเมินเม็ดสียาก

ถ่ายภาพสิ่งที่น่าสังเกตด้วยเหรียญหรือไม้บรรทัดสำหรับขนาด บันทึกพร้อมวันที่

สำหรับผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงสูง (เชื้อสายเอเชีย แอฟริกัน ฮิสแปนิก ประวัติมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา ประวัติครอบครัว) การตรวจเท้าโดยแพทย์ผิวหนังทุก 6 เดือนรวมถึงช่องว่างเหมาะสม

ระหว่างการตรวจที่ podiatry ตามปกติ (สำหรับการดูแลเล็บ เล็บคุด เป็นต้น) ขอให้ podiatrist ตรวจระหว่างนิ้วเท้าด้วย

หากคุณสงสัยว่าเป็นการติดเชื้อราระหว่างนิ้วเท้า:

ใช้ครีมหรือผงต้านเชื้อราที่ซื้อได้ทั่วไปเป็นเวลา 2-4 สัปดาห์

ให้บริเวณนั้นแห้ง - เปลี่ยนถุงเท้าบ่อย ๆ เช็ดให้แห้งสนิทหลังอาบน้ำ

ใช้รองเท้าที่ระบายอากาศได้ หลีกเลี่ยงการปิดนิ้วเท้านานในรองเท้าเปียก

หากไม่ดีขึ้นใน 4 สัปดาห์: พบแพทย์ทั่วไปหรือแพทย์ผิวหนัง รอยโรคอาจดื้อยาเชื้อรา อาจเป็นเอกซีมา หรืออาจต้องการการตรวจชิ้นเนื้อเพื่อแยก ALM ออก

หากดีขึ้นชัดเจนใน 2 สัปดาห์: รักษาต่อ คาดว่าจะหาย

หากแย่ลงหรือมีเม็ดสีใหม่ปรากฏ: หยุดการรักษาตนเอง พบแพทย์ผิวหนัง การแย่ลงแม้รักษาเป็นธง ไม่ใช่เหตุผลสำหรับการใช้ยาต้านเชื้อราที่ก้าวร้าวขึ้น

กฎ: การทดลองรักษาต้านเชื้อรามาตรฐาน 4 สัปดาห์เหมาะสมสำหรับการสงสัยว่าเป็นการติดเชื้อรา การคงอยู่เกิน 4-8 สัปดาห์เรียกร้องการประเมิน ไม่ใช่ยาต้านเชื้อราเพิ่มเติม