ไฝในปาก: เมื่อใดเม็ดสีน่ากังวล

เม็ดสีทางสรีรวิทยา: ปื้นน้ำตาลบนเหงือกพบบ่อยในคนเชื้อสายแอฟริกัน เอเชียใต้ เอเชียตะวันออก และตะวันออกกลาง สมมาตรทั้งสองข้าง มีตั้งแต่เด็ก คงที่ ปกติสมบูรณ์และไม่ใช่โรค

Melanotic macule: จุดน้ำตาลหรือแทนแบนเดี่ยว มักขนาด 2-10 มม. บนเยื่อบุริมฝีปาก เหงือก หรือเพดาน ไม่อันตราย คงที่เป็นปี ๆ

รอยสัก amalgam: จุดเทาน้ำเงินในปากจากอนุภาควัสดุอุดเงินที่สะสมในเยื่อบุระหว่างการทำฟัน คงที่ ไม่อันตราย มักมองเห็นในเอ็กซเรย์ฟัน

เม็ดสีหลังการอักเสบ: ปื้นน้ำตาลจากการบาดเจ็บก่อนหน้า การกัด การทำฟัน หรือแผลที่หายแล้ว จางในเวลาหลายเดือน

ลิ้นมีขนสีดำ: ฝ้าเข้มบนลิ้นจาก papillae ที่ยาว มักเกี่ยวข้องกับการสูบบุหรี่ ยาบางอย่าง หรือสุขอนามัยช่องปากที่ไม่ดี กลับเป็นปกติได้

คราบนิโคติน: คราบเหลืองน้ำตาลบนฟันและเหงือกจากการสูบหรือเคี้ยวยาสูบ

OMM พบน้อย - น้อยกว่า 1% ของเมลาโนมาทั้งหมด - แต่เสียชีวิตได้ไม่สมส่วน อัตราการรอดชีวิต 5 ปีคือ 15-30% แม้กรณีระยะเริ่มแรก แย่กว่าเมลาโนมาผิวหนังที่ระยะตรงกัน

เหตุผลของผลลัพธ์ที่แย่:

วินิจฉัยช้า คนสังเกตเห็นเม็ดสีแต่ไม่คิดว่า 'มะเร็ง' จนกว่าจะโต

ปากมีระบบเลือดและน้ำเหลืองที่อุดม ทำให้กระจายเร็วขึ้น

โปรไฟล์โมเลกุลแตกต่างจากเมลาโนมาผิว ตอบสนองต่อบางการรักษาน้อยกว่า

การผ่าตัดในช่องปากถูกจำกัดมากกว่าการผ่าตัดผิว

นัยปฏิบัติ: รอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากใด ๆ ที่ใหม่ กำลังโต ไม่สมมาตร หรือหลายสี สมควรได้รับการประเมินอย่างเร่งด่วน เกณฑ์การตรวจชิ้นเนื้อต่ำเป็นเหมาะสม นี่คือหนึ่งในมะเร็งที่ 'รอดู' มีต้นทุนจริง

รอยโรคที่มีเม็ดสีใหม่ในวัยผู้ใหญ่โดยไม่มีสาเหตุชัดเจนทางทันตกรรม (วัสดุอุด ขั้นตอนล่าสุด)

รอยโรคที่กำลังโตในเวลาสัปดาห์ถึงเดือน

ไม่สมมาตรหรือขอบไม่เรียบ

หลายสีในรอยโรคเดียว (น้ำตาล ดำ น้ำเงิน แดง ขาว)

เป็นแผลหรือพื้นผิวที่ไม่หาย

เลือดออกโดยไม่มีการบาดเจ็บ

รอยโรคใหญ่กว่า 6-7 มม.

รอยโรคในตำแหน่งความเสี่ยงสูง: เพดานแข็ง เหงือกบน หรือพื้นปาก (ตำแหน่งเหล่านี้มีอัตรา OMM สูงกว่าเยื่อบุแก้มหรือลิ้น)

ลักษณะใด ๆ เหล่านี้สมควรได้รับการประเมินจากเวชศาสตร์ช่องปาก แพทย์ผิวหนัง หรือศัลยกรรมช่องปากภายใน 2-4 สัปดาห์

OMM มีปัจจัยเสี่ยงต่างจากเมลาโนมาผิว:

การสัมผัส UV ไม่ใช่ตัวขับเคลื่อนหลัก (ปากไม่ถูก UV โดยตรง)

อัตราสูงกว่าในคนเชื้อสายญี่ปุ่น จีน และแอฟริกัน (ยังหายากในแง่สัมบูรณ์)

การสูบบุหรี่และยาสูบอาจมีส่วน (ข้อมูลผสมแต่เป็นไปได้)

การสัมผัส formaldehyde (หายาก จากการประกอบอาชีพ)

การระคายเคืองเรื้อรังจากฟันปลอมที่ไม่พอดีหรือขอบฟันคมอาจเป็นความเสี่ยงเล็กน้อย

OMM ส่วนใหญ่เกิดในผู้ใหญ่อายุ 50-80 ปี โดยเอนเอียงไปทางผู้ชาย

หากคุณมีปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้และสังเกตเห็นรอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากใหม่ เกณฑ์การประเมินยิ่งต่ำกว่า

รอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากส่วนใหญ่ถูกสังเกตเห็นครั้งแรกระหว่างการตรวจฟัน ทันตแพทย์ได้รับการฝึกให้ระบุเม็ดสีไม่อันตรายที่ชัดเจน (ทางสรีรวิทยา รอยสัก amalgam) แต่มักส่งต่อรอยโรคที่น่าสงสัยไปยังเวชศาสตร์ช่องปาก ศัลยกรรมช่องปาก หรือแพทย์ผิวหนัง

หากทันตแพทย์ของคุณแจ้งรอยโรค: ติดตามการส่งต่ออย่างรวดเร็ว

หากทันตแพทย์ของคุณบอกว่า 'น่าจะไม่มีอะไร' แต่คุณกังวล: ขอการส่งต่ออยู่ดี โดยเฉพาะหากรอยโรคใหม่ กำลังโต หรือมีหลายสี

หากคุณไม่มีทันตแพทย์หรือผ่านมาเป็นปี ๆ แล้วตั้งแต่การตรวจ: นัดทำฟันเฉพาะสำหรับการตรวจช่องปาก กล่าวถึงรอยโรคที่คุณสังเกตเห็น

สำหรับรอยโรคที่น่าสงสัยที่ทราบแล้ว ผู้เชี่ยวชาญเวชศาสตร์ช่องปากหรือศัลยแพทย์ช่องปากและขากรรไกรมักเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ถูกต้อง แพทย์ผิวหนังก็จัดการบางกรณีในช่องปากด้วย การตรวจชิ้นเนื้อตรงไปตรงมา - punch หรือ excisional biopsy ขนาดเล็กภายใต้ยาชาเฉพาะที่ - และพยาธิวิทยาแยกไม่อันตรายจากเมลาโนมาได้อย่างน่าเชื่อถือ

ภายใน 1-2 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

รอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากใหม่ที่ปรากฏใน 6 เดือนที่ผ่านมา

รอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากที่กำลังโต

รอยโรคที่มีขอบไม่เรียบหรือหลายสี

แผลหรือแผลในช่องปากที่ไม่หาย (เกิน 4 สัปดาห์) ไม่ว่าจะมีเม็ดสีหรือไม่

เลือดออกจากรอยโรคในช่องปาก

รอยโรคบนเพดานแข็ง เหงือกบน หรือพื้นปาก

ภายใน 4-8 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

รอยโรคที่มีอยู่นานที่เปลี่ยนแปลง

รอยโรคใหม่หลายอันทั่วปาก

เม็ดสีใด ๆ ในผู้ที่มีประวัติเมลาโนมา (ผิวหนังหรืออื่น ๆ)

สำหรับรอยโรคที่มีเม็ดสีในช่องปากใด ๆ ที่กระตุ้นคำถาม 'ฉันควรให้ตรวจสิ่งนี้หรือไม่?' - คำตอบคือใช่ เม็ดสีในช่องปากเป็นหนึ่งในสัญญาณทางคลินิกที่ให้ผลสูงในบริเวณนี้ เกณฑ์การตรวจชิ้นเนื้อต่ำเป็นเหมาะสมด้วยเหตุผล