ฉันบังเอิญโกนไฝ: ควรทำอย่างไร

กดบริเวณบาดแผลโดยตรงด้วยผ้าก๊อซสะอาด กระดาษทิชชู หรือสำลีเป็นเวลา 10-15 นาที อย่ายกออกเพื่อดู เลือดที่ออกจากการโกนไฝส่วนใหญ่จะหยุดในช่วงเวลานี้เพราะบาดแผลตื้น

หากคุณกำลังโกนหน้า นั่งตัวตรงโดยเอียงศีรษะไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เลือดไหลเข้าตาหรือปาก

หากเลือดยังไม่หยุดเกิน 15 นาที ให้ใช้ดินสอห้ามเลือดหรืออะลูมิเนียมคลอไรด์ (ผลิตภัณฑ์เดียวกับที่ใช้สำหรับบาดแผลจากการโกนทั่วไป - ร้านขายยาส่วนใหญ่จำหน่าย) ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ทำงานโดยการหดเส้นเลือดและเร่งการแข็งตัวของเลือด

ห้ามใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ แอลกอฮอล์ หรือวิชเฮเซล - จะแสบมากและทำให้การหายช้าลง อย่ากดทิชชูบนแผลแล้วเดินไปมา - นั่นไม่ได้ใช้แรงกดอย่างต่อเนื่องพอที่จะทำให้หลอดเลือดเล็กแข็งตัว

เมื่อเลือดหยุดแล้ว ให้ล้างเบา ๆ ด้วยน้ำอุ่นและสบู่อ่อน ซับให้แห้ง ทาวาสลีนบาง ๆ ปิดด้วยผ้าก๊อซขนาดเล็ก

ปิดผ้าก๊อซไว้ใน 24 ชั่วโมงแรก จากนั้นเปลี่ยนทุกวัน ทาวาสลีนอีกครั้งทุกครั้ง รักษาบาดแผลให้ชุ่มชื้นเป็นเวลา 5-10 วัน - การหายแบบชุ่มชื้นเร็วกว่าและทำให้แผลเป็นน้อยกว่าการปล่อยให้เป็นสะเก็ดแข็ง

อย่าโกนทับบริเวณนั้นจนกว่าจะหายสนิท (โดยปกติ 7-10 วัน) เมื่อกลับมาโกน ให้โกนรอบ ๆ ไฝ ไม่ใช่ทับ

ก่อนปิดแผล ถ่ายภาพบริเวณนั้นพร้อมเหรียญหรือไม้บรรทัดเป็นมาตราส่วน บันทึกพร้อมวันที่วันนี้ นี่คือภาพพื้นฐานของคุณ

สิ่งนี้สำคัญสำหรับอุบัติเหตุไฝมากกว่าบาดแผลทั่วไป เพราะคุณจะต้องเปรียบเทียบว่าไฝงอกกลับมาอย่างไรในสัปดาห์ต่อ ๆ ไป ถ่ายภาพอีกครั้งที่ 1 สัปดาห์ 4 สัปดาห์ และ 3 เดือนเพื่อเปรียบเทียบ

การโกนไฝไม่เปลี่ยนไฝธรรมดาให้เป็นมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา มะเร็งต้องการการสะสมของการกลายพันธุ์ของ DNA จากความเสียหายของ UV เป็นเวลาหลายปี การบาดเจ็บทางกายภาพเพียงครั้งเดียวไม่ก่อให้เกิดสิ่งนั้น

ความเชื่อที่คงอยู่ - ว่า 'การตัดไฝทำให้เป็นมะเร็ง' - ไม่มีพื้นฐานทางชีวภาพ แพทย์ผิวหนังโกนไฝโดยจงใจเป็นประจำเป็นขั้นตอนการตรวจชิ้นเนื้อ (shave biopsy) และไฝเหล่านั้นไม่กลายเป็นมะเร็งจากกระบวนการนี้

ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องอย่างหนึ่ง: ไฝที่มีเลือดออกง่ายจากการสัมผัสน้อย (การใช้ใบมีดโกนผ่านปกติไม่ควรตัดไฝธรรมดาที่คงสภาพ แต่รอยโรคที่เปราะบางมีเลือดออกง่าย) อาจเป็นสัญญาณของมะเร็งผิวหนัง เลือดเป็นอาการ ไม่ใช่สาเหตุ หากใบมีดของคุณ 'ตัด' ไฝได้ง่ายกว่าผิวรอบ ๆ นั่นคุ้มค่าที่จะใส่ใจแม้หลังจากหายแล้ว

วันที่ 1-3: รอยแดง บวม เจ็บเล็กน้อย วาสลีน + ผ้าก๊อซรักษาผิวให้ชุ่มชื้น

วันที่ 4-10: บาดแผลปิด ผิวสีชมพูใหม่อยู่ข้างใต้ ไฝอาจดูเล็กกว่า แบนกว่า หรือบางส่วนหายไปในช่วงนี้

สัปดาห์ที่ 2-4: เม็ดสีของไฝอาจงอกใหม่ทับบริเวณที่ถูกตัด หรืออาจคงอยู่อ่อนกว่า ประมาณครึ่งหนึ่งของไฝที่ถูกโกนบางส่วนจะงอกกลับมาใกล้เคียงรูปเดิม ส่วนอื่นจะคงสภาพแบนและสีอ่อนเล็กน้อยถาวร

เดือนที่ 1-3: สถานะสุดท้าย เปรียบเทียบกับภาพพื้นฐาน ไฝควรดูเหมือนเดิม (อาจมีแผลเป็นจาง ๆ) หรือแบนกว่า/อ่อนกว่าอย่างชัดเจน ทั้งสองอย่างเป็นเรื่องปกติ

พบแพทย์ผิวหนังหากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

ไฝผิดปกติอยู่แล้วก่อนที่คุณจะโกน - ไม่สมมาตร หลายสี ใหญ่กว่า 6 มม. อุบัติเหตุการโกนไม่ได้ก่อให้เกิดอะไร แต่ไฝพื้นฐานอาจสมควรได้รับการประเมินอยู่แล้ว ตอนนี้คุณมีเหตุผลที่ดีในการนัดหมาย

ไฝงอกกลับมาดูแตกต่างจากภาพพื้นฐานอย่างชัดเจน - ใหญ่ขึ้น เข้มขึ้น หลายสี ไม่สมมาตร หรือมีตุ่มแข็งนูนตรงที่เคยแบน

บาดแผลไม่ปิดใน 3 สัปดาห์ รอยโรคผิวหนังที่ไม่หายเป็นสัญญาณเตือนของ BCC, SCC และ amelanotic melanoma โดยไม่คำนึงถึงสาเหตุเดิม

เลือดออกซ้ำ ๆ ระหว่างการหายโดยไม่มีการโกนเพิ่ม

สัญญาณการติดเชื้อ: รอยแดงแผ่กระจาย หนอง ไข้ เส้นแดง

หากไม่มีอาการเหล่านี้ ไม่ต้องนัดหมาย ไฝหายหรืองอกใหม่ คุณกลับไปตรวจสอบตนเองรายเดือนตามปกติ

หากไฝอยู่ในที่ที่คุณมักโดนเวลาโกน - ใต้คาง บนริมฝีปาก หลังเข่า บริเวณบิกินี่ บนหน้าอก - คุณมีตัวเลือกที่สมเหตุสมผลสามอย่าง

อย่างแรก แค่โกนรอบ ๆ ไฝจากนี้ไป ใช้ปลายนิ้วสัมผัสไฝผ่านโฟม และเอียงใบมีดออก ใช้ได้กับไฝบนใบหน้าและร่างกายส่วนใหญ่

อย่างที่สอง เปลี่ยนเครื่องมือในบริเวณนั้น เครื่องโกนไฟฟ้ามีโอกาสน้อยที่จะตัดไฝนูนเทียบกับใบมีดโกน ตัวกั้นเครื่องตัดช่วยในบริเวณที่มีไฝหนาแน่น

อย่างที่สาม หากไฝถูกโดน ระคายเคือง หรือมีเลือดออกซ้ำ ๆ จากการโกนโดยบังเอิญ ปรึกษาแพทย์ผิวหนังเรื่องการเอาออก การระคายเคืองเรื้อรังไม่สบายตัว ทำให้การติดตามอย่างต่อเนื่องยากขึ้น (ลักษณะของไฝไม่คงที่) และการเอาออกเป็นกระบวนการในห้องตรวจ 5-10 นาทีโดยใช้ยาชาเฉพาะที่ ความครอบคลุมของประกันด้านความสวยงามแตกต่างกันไป ตรวจสอบก่อนนัดหมาย การเอาออกไม่ใช่ 'เพราะไฝเป็นมะเร็ง' - แต่เพราะตำแหน่งสร้างปัญหาอย่างต่อเนื่อง