ไฝของฉันถูกถูออกหมด: ควรทำอย่างไร

หากบริเวณนั้นมีเลือดออก: กดบริเวณบาดแผลโดยตรงด้วยผ้าก๊อซสะอาด กระดาษทิชชู หรือสำลีเป็นเวลา 10-15 นาทีโดยไม่ยกออก เลือดส่วนใหญ่จะหยุดในช่วงเวลานี้ ห้ามใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ห้ามทาแอลกอฮอล์ อย่าเป่าแผล

หากเลือดหยุดแล้ว (ไฝหลุดออกโดยที่คุณไม่ทันสังเกต): ล้างบริเวณนั้นเบา ๆ ด้วยน้ำอุ่นและสบู่อ่อน ซับให้แห้ง

ทาวาสลีน ปิดด้วยผ้าก๊อซขนาดเล็ก เปลี่ยนทุกวันใน 5-7 วันแรก รักษาบาดแผลให้ชุ่มชื้น - การหายแบบชุ่มชื้นเร็วกว่าและทำให้แผลเป็นน้อยกว่าการปล่อยให้แห้งเป็นสะเก็ดแข็ง

หากไฝยังคงสภาพ (หลุดในเสื้อผ้า บนผ้าเช็ดตัว บนพื้น) และคุณสามารถหาเจอภายใน 1-2 ชั่วโมงหลังจากหลุด คุณสามารถเก็บไว้สำหรับการตรวจทางพยาธิวิทยาที่อาจเกิดขึ้น สิ่งนี้คุ้มค่าที่จะทำหากไฝผิดปกติ ไม่สม่ำเสมอ หรือคุณมีความกังวลเกี่ยวกับมัน

วิธีเก็บรักษา: วางเนื้อเยื่อไฝในภาชนะสะอาดเล็ก ๆ เติมแอลกอฮอล์ถูแผลหรือน้ำเกลือให้ท่วม และปิดผนึกภาชนะ แช่เย็น นำไปให้แพทย์ผิวหนังเมื่อคุณนัดหมาย

หากคุณหาไฝไม่เจอ: ไม่เป็นไร เรื่องนี้เกิดขึ้นบ่อย แพทย์ผิวหนังจะตรวจบริเวณบาดแผลโดยตรง และการตรวจด้วยตาเปล่าและเดอร์โมสโคปีมักจะสามารถระบุได้ว่ารอยโรคดูปกติหรือต้องประเมินลึกกว่านี้ การเก็บเนื้อเยื่อมีประโยชน์แต่ไม่จำเป็น

อย่าใส่เนื้อเยื่อในน้ำประปา (เซลล์จะเสื่อม) หรือฟอร์มาลิน (คุณไม่มีที่บ้าน) แอลกอฮอล์หรือน้ำเกลือเป็นตัวเลือกการเก็บรักษาที่บ้าน หากคุณไม่มีทั้งคู่ เก็บแห้งในภาชนะสะอาดดีกว่าไม่มีอะไรเลย

ถ่ายภาพในวันนี้ของบาดแผลและผิวรอบ ๆ วางเหรียญหรือไม้บรรทัดเป็นมาตราส่วน บันทึกพร้อมวันที่วันนี้

สิ่งนี้กลายเป็นภาพพื้นฐานสำหรับการติดตาม เมื่อบริเวณนั้นหาย คุณจะต้องใช้สิ่งนี้เพื่อเปรียบเทียบ หากเม็ดสีใหม่ปรากฏในบริเวณที่กำลังหายหรือมีอะไรดูผิดปกติ หลักฐานภาพมีความหมายในการวินิจฉัยมากกว่าความจำ

ถ่ายภาพอีกครั้งที่ 1 สัปดาห์ 4 สัปดาห์ และ 3 เดือน

สามสถานการณ์ที่พบบ่อยทำให้ไฝถูกถูหรือหลุดโดยที่คุณไม่ทันสังเกต

อย่างแรก: ไฝแบบมีก้าน (อยู่บนก้านบาง) ติดกับเสื้อผ้า เครื่องประดับ หรือผ้าเช็ดตัว ก้านบิด การไหลเวียนเลือดถูกตัดขาด และไฝหลุดออก นี่เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของ 'ไฝหลุด' ในห้องอาบน้ำหรือขณะเปลี่ยนเสื้อผ้า

อย่างที่สอง: การเสียดสีเรื้อรังที่ตำแหน่งเฉพาะ (สายเสื้อใน ขอบกางเกง ด้านในแขน) ค่อย ๆ ทำให้การยึดของไฝบางลงจนกระทั่งในที่สุดถูออก โดยปกติจะมีการระคายเคืองมาก่อนเป็นสัปดาห์หรือเดือนที่คุณอาจสังเกตเห็น

อย่างที่สาม: การบาดเจ็บที่คุณจำไม่ได้ - ชนกรอบประตู เกาขณะหลับ การเช็ดตัวอย่างแรง - ที่ทำให้ไฝหลุด บาดแผลเล็กพอและเลือดหยุดเร็วพอที่คุณไม่รู้ตัวในตอนนั้น

สิ่งที่มักไม่เกิดขึ้น: ไฝแบนที่คงสภาพบนตำแหน่งที่ไม่มีการเสียดสีหลุดออกโดยไม่มีเหตุผล หากไฝบนหลังหรือต้นขาของคุณหายไปโดยไม่มีประวัติการเสียดสีหรือการบาดเจ็บ นั่นคุ้มค่าที่จะกล่าวกับแพทย์ผิวหนังโดยเฉพาะ การถดถอยเองพบบ่อยในเมลาโนมามากกว่าไฝธรรมดา

ไม่โดยตรง แต่สถานการณ์สมควรได้รับความสนใจจากแพทย์ผิวหนัง เหตุผล:

ไฝส่วนใหญ่ที่ถูกถูออกเป็นไฝธรรมดาในตำแหน่งที่มีการเสียดสี การหลุดเป็นเชิงกล ไม่ใช่ทางชีวภาพ

ไฝส่วนน้อยที่หลุดเป็นเมลาโนมาที่ยังไม่ได้รับการวินิจฉัย เมลาโนมาสามารถพัฒนาโครงสร้างพื้นผิวที่เปราะบางซึ่งหลุดออกง่ายกว่าไฝธรรมดาที่คงสภาพ การหลุดเป็นอาการ ไม่ใช่สาเหตุ

โดยไม่ได้ตรวจเนื้อเยื่อเดิม (หรืออย่างน้อยการประเมินด้วยเดอร์โมสโคปีของบริเวณ) ไม่มีทางบอกได้ว่าสถานการณ์ใดใช้กับกรณีเฉพาะของคุณ นี่คือเหตุผลที่การไปพบแพทย์ผิวหนังเป็นคำแนะนำมาตรฐานหลังจากไฝหลุด

การนัดไม่ใช่เพราะตอนนี้คุณตกอยู่ในอันตรายจากไฝที่หายไป การนัดเพราะประวัติทางคลินิกของไฝที่หายไปไม่แน่นอน และการตรวจสุขภาพอย่างมืออาชีพช่วยแก้ความไม่แน่นอนนั้น

วันที่ 1-3: เลือดหยุด รอยแดงเล็กน้อย อาจมีของเหลวซึม วาสลีน + ผ้าก๊อซรักษาผิวให้ชุ่มชื้น

วันที่ 4-10: บาดแผลปิด ผิวสีชมพูใหม่ข้างใต้ อาจคันเล็กน้อยขณะหาย - อย่าแกะ

สัปดาห์ที่ 2-4: รอยสีชมพูจางลงสู่โทนสีผิวปกติ บางที่หายสนิทแบนโดยไม่มีความแตกต่างที่มองเห็นได้ บางที่ทิ้งแผลเป็นเล็ก ๆ (กลมหรือรูปไข่ ซีดกว่าผิวรอบ ๆ)

เดือนที่ 1-3: รูปลักษณ์สุดท้าย เม็ดสีมักไม่งอกใหม่ที่บริเวณของไฝที่หลุด - เซลล์ของไฝเดิมหายไปแล้ว หากเม็ดสีใหม่ปรากฏในบริเวณที่กำลังหาย (จุดสีน้ำตาล สีคล้ำ เม็ดสีไม่สม่ำเสมอ) สิ่งนี้คุ้มค่าที่จะแสดงให้แพทย์ผิวหนัง การงอกใหม่ของเม็ดสีที่ตำแหน่งของไฝที่หลุดอาจเป็นสัญญาณว่ารอยโรคเดิมเป็นเมลาโนมาและเซลล์บางส่วนยังคงอยู่

นัดภายใน 2-4 สัปดาห์หลังจากไฝหลุดหากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

ไฝผิดปกติก่อนหน้านี้ - ขอบไม่เรียบ หลายสี ใหญ่กว่า 6 มม. ไม่สมมาตร

ไฝหลุดออกเอง (ไม่มีสาเหตุการเสียดสีหรือการบาดเจ็บที่ชัดเจน)

บาดแผลไม่หายใน 3-4 สัปดาห์

บริเวณที่กำลังหายมีเม็ดสีใหม่ การเปลี่ยนสีที่ไม่สม่ำเสมอ หรือบริเวณที่นูนขึ้น

เลือดออกซ้ำ ๆ ระหว่างการหาย

คุณมีความกังวลเกี่ยวกับลักษณะของไฝก่อนที่จะหลุด

นัดภายใน 1-2 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

ไฝอยู่บนฝ่ามือ ฝ่าเท้า หรือใต้เล็บ (รอยโรคบริเวณปลายแขนปลายขาสมควรได้รับการประเมินเร็วกว่า)

คุณมีประวัติเมลาโนมาส่วนตัวหรือประวัติครอบครัวระดับแรก

คุณมีภูมิคุ้มกันต่ำ

นำภาพไฝเดิมหากคุณมี ภาพบริเวณที่กำลังหาย และเนื้อเยื่อที่เก็บรักษาไว้หากคุณเก็บไว้ แพทย์ผิวหนังอาจตรวจชิ้นเนื้อบริเวณที่กำลังหายหากมีความกังวลเกี่ยวกับเซลล์รอยโรคที่เหลือ

หากไม่มีข้อใดข้อหนึ่งและไฝเป็นไฝขนาดเล็กที่ดูธรรมดาที่หลุดออกจากการเสียดสี โดยมีการหายปกติ: การไปพบแพทย์ผิวหนังในช่วงที่วางแผนไว้ตามปกติของคุณเหมาะสม ไม่ต้องนัดด่วน