ไฝบนสะโพก: ที่ไหนที่ควรมองและสิ่งที่ควรเฝ้าระวัง

หลายปัจจัยจำกัดความสนใจต่อไฝสะโพก:

ไม่มองเห็นได้โดยไม่มีกระจกหรือการจัดท่าเฉพาะ

ไม่ได้แสดงให้แพทย์ผิวหนังตามปกติเว้นแต่จะถูกตรวจอย่างชัดเจน

ปกคลุมโดยเสื้อผ้าตลอดเวลา

ไม่ใช่ตำแหน่งที่มีความวิตกกังวลสูงทางวัฒนธรรม - คนไม่คิดว่า 'มะเร็ง' เกี่ยวกับบริเวณนี้พร้อมเหมือนใบหน้าหรือหน้าอก

ผลลัพธ์รวมคือไฝสะโพกอาจอยู่ที่นั่นและเปลี่ยนแปลงเป็นปี ๆ ก่อนที่จะถูกสังเกตเห็น มะเร็งผิวหนังเมลาโนมาบนสะโพกพบไม่บ่อยแต่เป็นจริง และสถานการณ์เลวร้ายที่สุดคือไฝที่เปลี่ยนแปลงเป็นปี ๆ ก่อนที่ใครสักคนจะสังเกตเห็น

การแก้ไขเป็นวิธีการ: การตรวจสะโพกรายเดือนระหว่างการตรวจตนเอง การช่วยเหลือของคู่ครองเมื่อมี และการรวมการตรวจสะโพกของแพทย์ผิวหนังระหว่างการพบปกติ

สิ่งที่พบบ่อย:

ไฝที่ไม่อันตราย เช่นเดียวกับที่อื่น - ไฝคงที่ ขอบชัด มักมีตั้งแต่วัยรุ่น

Seborrheic keratoses ก้อนสีน้ำตาลคล้ายติดผิวเหมือนขี้ผึ้งในผู้ใหญ่ ไม่อันตราย

ติ่งเนื้อในรอยพับผิวหนัง

เม็ดสีหลังการอักเสบจากสิวที่หาย ขนคุด หรือการเสียดสีจากการนั่ง

Pilonidal sinus หรือซีสต์ (ในร่องสะโพกบน) ไม่ใช่ไฝ อาจเกี่ยวข้องกับการอักเสบ น้ำเหลือง หรือความเจ็บปวด

Molluscum contagiosum (ในผู้ป่วยบางราย)

สิ่งที่พบไม่บ่อยแต่สำคัญ:

มะเร็งผิวหนังเมลาโนมา ลักษณะ ABCDE เดียวกับที่อื่น

BCC พบไม่บ่อยบนสะโพกแต่เป็นไปได้

SCC พบไม่บ่อยบนผิวที่ปกคลุม

วิธีการสำหรับการตรวจตนเองรายเดือน:

กระจกขนาดเต็มบวกกระจกถือ ยืนหันหลังให้กระจกขนาดเต็ม ถือกระจก ปรับและหมุนเพื่อดูทุกบริเวณ

กล้องโทรศัพท์ ถือโทรศัพท์ด้านหลัง ถ่ายภาพแต่ละสะโพกและบริเวณร่อง ทบทวนบนหน้าจอ

การตรวจของคู่ครอง คู่ครองสามารถมองระหว่างอาบน้ำหรือแต่งตัว

นอนกระจกถือ บนท้อง กระจกถือเหนือไหล่

หลังอาบน้ำพร้อมแสงสว่างและการมองเห็นที่ดีเป็นเวลาที่ใช้งานได้จริงที่สุด ถ่ายภาพสิ่งที่น่าสังเกตด้วยเหรียญหรือไม้บรรทัดสำหรับขนาด

สำหรับสะโพกแต่ละข้าง สังเกต:

ไฝทั้งหมดที่คุณสามารถระบุได้ รวมทั้งตำแหน่งโดยประมาณ

สิ่งที่ดูใหม่ กำลังโต หรือแตกต่างจากไฝอื่น ๆ ของคุณ

แผล สะเก็ด หรือผื่นที่ไม่หายใด ๆ

ภายใน 2-4 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

ไฝสะโพกใหม่ที่ปรากฏใน 6-12 เดือนที่ผ่านมา

ไฝที่เปลี่ยนแปลงขนาด รูปร่าง หรือสี

ขอบไม่เรียบ หลายสี

เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 6 มม.

Ugly duckling: แตกต่างชัดเจนจากไฝสะโพกอื่น ๆ ของคุณ

ภายใน 1-2 สัปดาห์หากมีข้อใดข้อหนึ่ง:

สะเก็ด แผล หรือแผลที่ไม่หายบนสะโพก

เลือดออกโดยไม่มีการบาดเจ็บ

รอยโรคที่โตเร็ว

รอยโรคที่อยู่ที่นั่นมาสักพักแต่คุณจำไม่ได้ว่าปรากฏเมื่อไร

สำหรับผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงสูง (ประวัติมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา ประวัติครอบครัว atypical mole syndrome) การตรวจไฝสะโพกเฉพาะโดยแพทย์ผิวหนังเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจผิวหนังทั่วร่างกาย ถามอย่างชัดเจนหากคุณไม่แน่ใจว่าได้รับการตรวจหรือไม่

สะโพกมีการเสียดสีจากการนั่ง การออกกำลังกาย และเสื้อผ้าคับ ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการเสียดสี:

Folliculitis (รูขุมขนที่ติดเชื้อ) ตุ่มแดง บางครั้งมีหัวหนอง รักษาได้ด้วยสุขอนามัยและการรักษาเฉพาะที่

ขนคุด พบบ่อยในบริเวณที่โกนหรือถอน หายด้วยการรักษาเฉพาะที่

เม็ดสีหลังการอักเสบจาก folliculitis ที่หายหรือขนคุด

Keratosis pilaris ตุ่มเล็ก ๆ จากรูขุมขนที่อุดตัน ไม่อันตราย

ปื้นจากการเสียดสีจากการนั่งเรื้อรังหรือเสื้อผ้าคับ

สิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ใช่ความกังวลเรื่องมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา อาจสับสนกับไฝในระยะแรก แต่ส่วนใหญ่หายด้วยการดูแลที่เหมาะสมหรือคงที่

หาก 'สิว' หรือ 'ตุ่ม' อยู่บนสะโพกมากกว่า 6 สัปดาห์โดยไม่หาย ประเมิน การคงอยู่เกินกรอบเวลาสิวหรือ folliculitis ปกติเป็นธง

ไฝในเขตเสียดสี (ใต้ขอบเอวคับ ในรอยพับผิว) อาจถูกระคายเคืองและตรวจยาก หากไฝถูกระคายเคืองเรื้อรังและคุณไม่สามารถบอกได้ว่ามันเปลี่ยนแปลงหรือไม่ การประเมินจากแพทย์ผิวหนังเหมาะสม บางครั้งการกำจัดทำให้การตรวจง่ายขึ้นและแก้ความไม่สบาย

การตรวจของแพทย์ผิวหนังทั่วร่างกายประจำปีควรรวมการตรวจสะโพก พูดถึงเรื่องนี้โดยเฉพาะหากประสบการณ์ก่อนหน้าของคุณเป็นเพียงการตรวจสายตาเร็ว ๆ ของบริเวณที่มองเห็นมากกว่า

สำหรับใครก็ตามที่มี:

ประวัติมะเร็งผิวหนังเมลาโนมาที่ใดก็ตาม

ประวัติครอบครัวของมะเร็งผิวหนังเมลาโนมา

ไฝมากกว่า 50 อันรวม

ผิวขาวกับประวัติการสัมผัสแสงแดดมาก

ภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง

การตรวจทุก 6 เดือนรวมถึงสะโพกเหมาะสม

สำหรับรอยโรคสะโพกเฉพาะใด ๆ ที่ทำให้คุณกังวล นัดภายใน 2-4 สัปดาห์ นำภาพถ่ายมาด้วยหากคุณมีพื้นฐาน บอกแพทย์ผิวหนังว่าอะไรเกี่ยวกับรอยโรคที่ทำให้คุณกังวล